Jan D’Hondt

Schilderen | Fotografie | Installaties | '02 | '06 | '09 | '12 | '15

0 J DHONDT-418

Jan kiest uit diverse beeldtalen (schilderen, fotografie of installaties) om zijn ideeën vorm te geven. De realistische eigenschap van een foto vertelt anders dan de intrinsieke stille taal van een schilderij. Toch bundelt hij binnen die diversiteit naar éénduidige maar veelzijdige thema's.. Ook werkte hij aan diverse kunstprojecten waaronder het fotocircuit "STADSgeZICHTEN" in Roeselare. Hij was in 2008 één van de laureaten van de Canvascollectie. Beroepshalve is Jan art director.

Klik op "Lees meer" om zijn installaties tijdens MandelART02, 06 en 09 te zien en te lezen.

Gitsestraat 32
8800 Roeselare
0485-66 90 81
jan.dh@pandora.be
www.jandhondt.be

In 2002 hing Jan nestkastjes als een heksenkring in de bomen van De Verkeerde Wereld. Ze refereerden naar de begijnen en hun hof in Brugge. In 2006 plaatste hij een knuffelbom-installatie in de verlaten staatsschool als herdenking aan de terroristische aanlag op 1 september in Béslan. Verder speelde hij daarop in met beschilderde geschiedenis rolprenten : “L'histoire se répète”. Terreur is immers van alle tijden.


2009
REBEL, GIJ EZEL

Jan benadert veelal een onderwerp met diverse media. Hiermee wordt een idee in zijn complexiteit ontplooid. Onvermijdelijk worden de tentoongestelde stukken een installatie. Dit werk gaat terug naar de schoolstraf met de ezelsoren, het symbool van vernedering, de kroon der schaamte. Een herrieschopper die tegen het systeem ingaat, wordt hiermee aan banden gelegd. Historisch moet deze symboolstraf in het onderwijs geslopen zijn door de Griekse mythologie.

“Koning Midas werd namelijk een groot vereerder van Pan, fluitist en god van herders. Maar door de zijde van Pan te kiezen, beledigde hij Apollon, god van de muziek. Hij ging zelfs zover Apollon uit te dagen tot een wedstrijd, waarbij de berggod Tmolus een oordeel moest geven. Pan begon, en iedereen was gecharmeerd van zijn fluitstukjes. Daarna pakte Apollon zijn lier, en de tonen die hij liet klinken wiegden als golven op een zachte, verrukkelijke bries. Tmolus aarzelde geen moment, de prijs ging naar Apollon. Midas protesteerde. Hij vond Pan beter. Dat kun je onmogelijk gehoord hebben, zei Tmolus. Er mankeert niks aan mijn oren zei Midas. Op dat moment kon Apollon zijn boosheid niet meer beheersen:”Jij bent het niet waard de oren van een mens te hebben”, zei hij. En hij gaf Midas in plaats van gewone oren een paar belachelijke oren: lang, grijs en behaard. “Nu lijk je op de ezel die je bent!” Koning Midas schaamde zich voor zijn nieuwe oren en verbergde deze onder een tulband.
Later ontdekte zijn kapper het beschamende geheim. De kapper durfde niemand iets te vertellen van Midas’ vreemde mis-
vorming, maar hij was ook niet in staat dit voor zichzelf te houden. Hij liep naar het platteland, groef een gat en vertrouwde zijn geheim fluisterend aan de aarde toe. Elk geheim komt ooit uit. Waar de kapper het gat had gegraven, groeide een rietveld, en als de wind erdoorheen blies, ruiste het en leek het te roepen: “Koning Midas heeft ezelsoren! Koning Midas heeft ezelsoren!” Toen Midas ontdekte dat iedereen van zijn geheim afwist, stierf hij
in schaamte.

De ezelsorentransformatie duikt later nog op in diverse verhalen en sprookjes zoals Pinocchio. Als hoofdelement in de installatie heeft Jan D’Hondt een portret gemaakt van Romain Coussement. Een van de leerling/rebel van “De Gote Tovenaar”.

2012

Kabouter-eend

Aan de hand van een plaasteren onthoofde tuingarnituur die hij op het verlaten hof vond, bouwde Jan verder in tegengestelde richting om tot een in zich zelfgekeerde mythische kabouter. De ontstane maanvorm verwijst naar de nacht, het moment wanneer de kabouters aan de slag gaan.

Studies naar Vélasques, Ode aan Wiemke

Dwergen zijn steeds fascinerend geweest. Ze werden vaste personage in sages en legendes, sprookjes en koninklijke hoven. Er werd hen buitengewone krachten toegekend. Eén van de laatste en grootste verzamelingen ‘freaks’ was aan het Spaanse hof van Filips de 4de. De archieven spreken van 110 kleine bewoners. Hofschilder Vélasquez portreerde er enkele van op een menselijke en gevoelige manier. Jan maakte uit zijn dwergportretten een keuze om verder hun blikken te onderzoeken. Portret in fotografie of schilderij zijn voor hem één van de constantes doorheen zijn werk als zoektocht naar de ziel door de blik in de ogen. De keuze om te starten met Vélasquez helpt mee het tijdskader van de oude schuur uit 1766 en Wiemke terug levendig op te roepen.

Wiemke’s deur / Het Spookkasteel

Een andere touvaille op de locatie is die van een oud luikje of deurtje, vermoedelijk van het reeds verdwenen spookkasteel? Door een ingreep kreeg dit restant terug een verwijzing naar de ‘grote’ verhalen annex schilderij “Het spookkasteel”.

0COMPhermitage-236
26nstallatie JDHondt-252
2FOTBlabom-238
5Rolprentlhistoirese-239
 SCHRIJN EZELSOREN JAN DHONDT-657
 JAN D_HONDT FOTO ROMAIN COUSSEMENT-658
 JAN D_HONDT Kanten strafblad-659
 Jan D_HONDT Pinokkio 1-660
 JAN D_HONDT TEK PINOKKIO-661
jan d
jan d
jan d
jan d
jan d
jan d
_WERK JAN D3 kl-781

Link naar onze hoofdsponsors